Baas uitschelden en bedreigen geen reden voor ontslag

Werkweigering
De betrokken werknemer zou hebben geweigerd bepaalde werkzaamheden uit te voeren. Toen zijn chef zei dat dit werkweigering was, zou de werknemer zijn chef uit zijn kamer hebben geduwd en hem hebben toegeschreeuwd dat hij zijn bril van zijn neus zou slaan en/of hem door de ruit zou slaan.

De door diverse getuigen bevestigde gebeurtenissen waren reden voor ontslag op staande voet. De werknemer betwiste het ontslag echter en eiste voortzetting van de arbeidsovereenkomst. De kantonrechter ging hier niet in mee, waarop de werknemer in hoger beroep ging bij de rechtbank.

Geen aanstalten gemaakt
De rechtbank vindt nu dat niet is gebleken dat de werknemer zich aan verdergaand geweld dan duwen schuldig heeft gemaakt en ook niet dat hij aanstalten heeft gemaakt om zijn dreigementen daadwerkelijk uit te voeren. Bovendien heeft de advocaat van de werkgever onvoldoende weersproken dat de werknemer niet eerder bij incidenten betrokken is geweest en altijd goed heeft gefunctioneerd.

Daarnaast stelt de rechtbank dat de directe aanleiding voor het conflict een verschil van mening dan wel miscommunicatie is geweest over een te verrichten taak. Volgens de werknemer heeft hij aangegeven eerst een andere taak te willen afmaken en daarna aan de hem opgedragen werkzaamheden te zullen beginnen. Volgens de chef heeft de werknemer geweigerd direct aan de hem op dat moment opgedragen werkzaamheden te beginnen.

Hogere eisen aan leidinggevende
Daarom staat volgens de rechtbank niet vast dat de werknemer zich daadwerkelijk schuldig heeft gemaakt aan werkweigering. Daar komt bij dat van een leidinggevende in dit soort gevallen hogere eisen ten aanzien van communicatie en oplossend vermogen kunnen worden gesteld dan aan een werknemer.

Gezien dit alles is de rechtbank van mening dat er geen reden was voor ontslag op staande voet, ook al heeft de werknemer zich onbehoorlijk gedragen.